2. حضرت زهرا سلام الله علیها

2.23. مغیرة بن شعبه یکی از مهاجمان به خانه حضرت زهرا سلام الله علیها

از جمله احتجاج و استدلال‌هایی که امام حسن علیه السّلام بر معاویه و یارانش کردند، این بود که آن حضرت به مغیرة بن شعبه فرمودند: «تو همان کسی هستی که فاطمه دختر پیغمبر خدا را زدی و بدنش را خون آلود کردی. او به همین دلیل جنین خود را سقط کرد. تو این عمل را به این علت که رسول خدا را ذلیل بشماری، با امر آن حضرت مخالفت کنی و نسبت به آن بزرگوار هتک حرمت کنی انجام دادی. در صورتی که پیغمبر معظم اسلام صلی اللَّه علیه و آله و سلم به حضرت زهرای اطهر می‌فرمودند: «ای فاطمه! تو بزرگ ترین زنان اهل بهشت می‌باشی. ای مغیره! بدان که خدا تو را طعمه آتش جهنم خواهد کرد. »

باب ۷ بحارالانوار جلد ۴۳حدیث۲۸

مغیرة از قبیله بنی ثقیف بود که این قبیله مقیم در طائف، در جاهلیت سابقه خوبی نداشتند؛ آنان ابرهه را هنگامی که قصد رفتن به مکه و تخریب کعبه داشت راهنمایی کردند(۱).قیبله او پس از بعثت با تحریک و حتی مشارکت در فشارها و جنگ ها بر علیه اسلام، مشرکان را یاری کردند و تا توانستند در برابر پذیرش اسلام مقاومت نمودند و پس از غزوه حنین و محاصره طائف، به ناچار به اسلام گردن نهادند(۲)

(۱)تاریخ طبری، ج۴، ص ۹۶،(۲)طبقات الکبری، ج۱، ص۳۱۳

به گفته ابن ابی الحدید، مغیره زناکارترین فرد در عصر جاهلی بود و این عمل زشت را در عهد عمر، زمانى که والى بصره بود، نیز مرتکب شد.

شرح نهج‌البلاغه ابن ابی الحدید ،ج 12، ص 239.

امام حسن مجتبى(علیه السلام) در خطابشان به «مغیره» در حضور معاویه و جمعى دیگر فرمودند:«أَنْتَ الزّانِی قَدْ وَجَبَ عَلَیْکَ الرَّجْمُ; تو همان زناکارى هستى که مستحقّ سنگ سار شدن مى باشى».

بحارالانوار، ج 44، ص 83 و احتجاج طبرسى، ج 2، ص 40.

عمر بن خطاب او را به حکومت بحرین فرستاد. ولی مردم او را نخواستند و از او نزد عمر شکایت بردند؛ به همین جهت عمر بن خطاب او را عزل و به فرمانداری بصره منصوب کرد. پس از آنکه عده‌ای شهادت دادند که مغیره زنا کرده است، عمر او را از حکومت بصره، عزل و به فرمانداری کوفه گماشت. در منابع آمده است، ابولؤلؤ قاتل عمر بن خطاب، غلام مغیره بوده است.

تاریخ مدینه دمشق، ح۶۰، ص ۴۱ و سیر اعلام النبلاء، ج۳، ص ۲۸

او نخستین کسی بود که لقب امیرالمؤمنین را در زمان خلافت عمر برای وی به کار برد.عمر پس از تصدی خلافت چنین گفت: به ابوبکر خلیفه رسول الله(صلی الله علیه و آله و سلم) گفته می شد، پس به من خلیفه خلیفه خواهند گفت؛ این جمله طولانی است! آنگاه مغیره به او گفت: انت امیرنا و نحن المؤمنون، فانت امیرالمؤمنین.

الاستیعاب، ج۳، ص ۱۵۰ و تاریخ مدینه دمشق، ج۴۴، ص ۹.

به گفته زهری، مغیرة بن شعبه در میان کسانی بود که با علی بیعت نکردند و اندکی پس از دیدارش با علی(علیه السلام) مدینه را ترک کرد و در پی اصحاب جمل به جنگ با امیرمؤمنان(علیه السلام) رفت‌.

طبری، ج ۱، ص ۳۰۷۰

امیر المومنین(علیه السلام) در توصیف او می فرمودند:«به خدا قسم! همواره حق را به باطل می آمیزد و باطل را حق جلوه می دهد و از دین آن را پذیرفته است که با دنیا موافق است».

امالی، مفید، ص۲۱۸.

هنگامى که «عبداللّه» ـ فرزند عمروبن عاص ـ از طرف معاویه به حکومت کوفه منصوب شد، مغیرة بن شعبه به معاویه گفت: «کوفه را به عبداللّه و مصر را به پدرش «عمروعاص» داده اى و خود را در میان دو آرواره شیر قرار داده اى!!».معاویه با شنیدن این سخن بلافاصله «عبداللّه» را عزل و «مغیرة بن شعبه» را به جاى وى منصوب کرد(۱). در طول حکومت خویش در کوفه جنایات بى شمارى را مرتکب شد و مطابق میل و تأکید معاویه از شکنجه و آزار شیعیان و هواداران امیرمؤمنان(علیه السلام)لحظه اى کوتاه نیامد(۲).

(۱)تجارب الامم، ج 2، ص 7 ،(۲)تاریخ ابن عساکر، ج 12، ص 208 به بعد

https://islamiccourse.net/